Integracja sensoryczna jest zdolnością do rozumienia i porządkowania bodźców i informacji dostarczanych z otoczenia i z własnego ciała poprzez zmysły (dotyk, równowaga, propriocepcja, wzrok, słuch, węch, smak). Umiejętność ta pozwala nam zrozumieć, jak funkcjonuje otaczający nas świat oraz jaki nadaje sens docierającym do nas bodźcom^.

Kiedy warto zgłosić się na terapię?

Jeśli dziecko:

• Unika fizycznej bliskości i dotyku.
• Lubi nosić tylko specyficzne rodzaje ubrań, przeszkadzają mu metki.
• Nie lubi brudzić się klejem i farbami.
• Nie lubi obcinać paznokci, czesać się i myć zębów.
• W głośnych miejscach staje się marudne, czy poddenerwowane.
• Źle reaguje na głośne dźwięki, np. muzyki, odkurzacza,
• Nie zauważa zadrapań, czy siniaków spowodowanych upadkiem
• Kolorując, bardzo mocno dociska kredkę
• Poszukuje głośnych dźwięków
• Lubi być mocno przytulane, lub samo mocno przytula.
• Ma słabą równowagę, często upada lub się potyka
• Idąc po pokoju obija się o meble
• Ma kłopoty ze swobodnym poruszaniem się
• Jest w ciągłym ruchu i wszędzie go pełno
• Trudno mu się skoncentrować, łatwo się rozprasza.
• Ma problemy z samodzielnym zapinaniem guzików, sznurowaniem butów
• Ma trudność uczeniu się nowych umiejętności ruchowych (łapanie piłki, jazda na rowerze)
• Niepoprawnie trzyma ołówek, sztućce czy nożyczki
• Niepewnie wchodzi lub schodzi po schodach
• Ma kłopoty z wycinaniem, rysowaniem po śladzie

Na terapii korzystamy ze specjalistycznego sprzętu, np. podwieszany sprzęt, tory przeszkód, ścieżka sensoryczna itd.